Читать книгу Шуша әкиятләре - - Страница 2

Агачлары тылсымлы әкиятләр сөйли, ә челтерәп аккан чишмәсе моңлы көйләр көйли торган сихри урманда, Шуша исемле акыллы, зирәк ябалак яши. Гөмүмән, биредә һәрчак бер-берсенә ярдәмгә әзер булган яхшы күңелле җәнлекләр күп яши. Бу урман могҗизалар белән тулы, аның һәр почмагы үзенә генә хас булган узенчәлекле мәңгелек сихри серен саклый. Бер көнне, кояш агачларның очларын алтын нурга күмеп кенә килгәндә, урманга яңа кунак – Бобик исемле көчек килеп керде. Ул яхшы күңелле һәм кызыксынучан, ләкин бу зур дөньяда бераз югалыбырак калган иде шул. Бобик урман буйлап озак кына йөрде һәм бервакыт карт имәнгә тап булды. Шул борынгы имәндә утырган Шушыны күрде ул. Шуша – гади ябалак кына түгел, ә урман серләренең чын сакчысы да иде. Ул китаплар укырга ярата һәм һәрчак яңалыклар белән кызыксына. Шуша елмаеп Бобикны якынырак килергә чакырды. Менә шулай аларның дуслыгы башланды. Шуша Бобикка бу тылсымлы урман һәм аның яшәүчеләре: дөньядагы бөтен җырларны белгән шаян Гоша исемле тутый кош һәм һәрвакыт иң кирәкле киңәшләр бирүче зирәк Киви исемле ташбака турында сөйләде. Бобик сокланып тыңлады, бу урманда күпме кызыклы серләр барлыгына гаҗәпләнде. Озак та үтмәде, Шуша Бобикны бер кечкенә маҗаралы сәяхәткә чакырды. Алар борынгы мәгарәне тикшерергә булдылар, бу мәгарә турында төрле риваятләр йөри иде. Мәгарәдә караңгы һәм бераз куркынычырак булды, ләкин Шуша һәрвакыттагыча батыр һәм ышанычлы юлдаш иде. Мәгарә эчендә алар серле артефакт – теләкләрне үти торган борынгы медальон таптылар. Шуша һәм аның дусларының серле маҗаралары шулай башланды да инде. Тылсымлы урманда һәр яңа көн кызыклы ачышлар һәм дуслыкның яңа шатлыкларын алып килде. Ә зирәк һәм кызыксынучан Шуша һәрвакыт үзенең белемнәре белән уртаклашырга һәм ярдәмгә мохтаҗларга булышырга әзер ул.