Читать книгу Watawat ng Bosaean - Ар'лан ис'Дрекхэм - Страница 5

Kasaysayan ng Standard ng mga Templaryo

Ang puting kulay ng bandila ay sumisimbolo ng dalisay na kaluluwa at poot sa mga hindi tapat, samantalang ang itim ay nagsasaad ng paghamak sa kamatayan. Kahit na maraming mga okultists ang naniniwala na ang itim at puti ay sumisimbolo ng kabuuang dualism ng ating mundo at ang pag-aari ng mga templars sa mga pilosopikal na misteryo ng mga Gnostiko.Ang kanilang motto, na madalas na inilalagay sa bandila, ay: “Non Nobis, Domine, Non Nobis, Sed Nomini Tuo Da Gloriam!”, na isinasalin bilang “Hindi sa amin, Panginoon, hindi sa amin, kundi sa Iyong pangalan ay ipagkaloob mo ang kaluwalhatian!.”

Sa kanilang selyo ay nakalarawan ang mahiwagang dalawang kabalyero sa isang kabayo bilang pahiwatig ng orihinal na karukhaan ng orden, na kulang sa mga kabayo, kahit na may posisyon si Mas-Latry na ito ay isang simbolo ng pagkakaisa at pagsasakripisyo.Itinuturing na ang dalawang kabalyero na nakalarawan sa selyo ay ang mga nagtatag ng orden – si Hugo de Payens at Godfrey de Saint-Omer. Ang sigaw ng labanan ng mga templaryo ay ang motto na “Sumunod sa akin, mabuting Ginoo! Ang Bosoan ay dumarating upang tumulong.”

Ang Bosesan ay isang hugis-parihaba na tela na may itim na itaas at puting ibaba. Ang itim na kulay ay sumasagisag sa iniwan na makasalanang buhay sa mundo, habang ang puti ay sumasagisag sa dalisay na buhay na inialay sa pakikibaka para sa layunin ni Cristo. Ang mga kulay na ito ay nangangahulugang walang pag-uurung-sulong sa mga kaaway at ganap na pagkakaibigan sa mga kaibigan. Ang Bosesan ay hindi isang watawat na nakabitin mula sa isang poste, kundi isang patayong telang nakatayo sa pagitan ng dalawang riles, na nakaunat sa itaas at sa ibaba. Sa gayon, ito ay palaging nananatiling mahigpit at madaling makita sa mga pagkakataong walang hangin. Ginamit ang Bosesan upang ituro ang lugar ng pagtitipon sa panahon ng pag-atake sa mga mabibigat na kabayong pandigma. Kung ang mga kabalyero ay nagkalat, maaari nilang hanapin ang Bosesan at lapitan ito upang magpangkat muli. Ang pangalan ng watawat ay ginamit din bilang sigaw ng laban ng mga templario: Beauséant alla riscossa (“Beauséant sa tulong”).

Sa pagbagsak ng Orden ng mga Templaryo sa simula ng ika-14 na siglo, ang Bosean ay nawala ang kanyang orihinal na kahulugan. Gayunpaman, ang simbolismo nito ay patuloy na nabuhay sa iba’t ibang kultural at relihiyosong konteksto. Ngayon, ang tanda na ito ay makikita sa arkitektura, sining, at literatura. Naging tanyag din ito sa mga kolektor ng antigong bagay at mga mahilig sa kasaysayan.Ang mga modernong mananaliksik ay patuloy na nag-aaral ng Bosean, sinusubukang tuklasin ang mga lihim nito at makahanap ng mga bagong interpretasyon. Ang simbolong ito ay nananatiling mahalagang elemento ng kulturang pamana, na nagpapaalala sa isang dakilang panahon ng mga kabalyero at ang kanilang hangaring makamit ang espirituwal na kasakdalan. Ginamit ang Bosean sa mga ritwal at seremonya ng orden. Itinuturing na sa panahon ng mga inagurasyon, ang bagong kasapi ay nakikilala sa malalim na kahulugan ng simbolong ito, na tumutulong sa kanila na mas maunawaan ang mga layunin at misyon ng orden. Nagbigay ito ng pakiramdam ng pagiging bahagi ng isang napiling grupo at pinatibay ang kanilang dedikasyon sa mga ideyal ng pagkakapatiran.