Читать книгу Что за люди. Рассказы / Мыйсяма йöз - Алексей Попов - Страница 27

Мыйсяма йöз
Висьтъяс
Ветымынöд дадь

Оглавление

Паш Петыр вöлi сиктас медся киподтуя мужикöн. Сiдз тай лыддисны-а. Мукöдыслöн эськö унатор вылö жö сямыс вöлi. Кодöс шуисны медбур трактористöн, кодöскö – медся кужысь сёрнитысьнас. А пуа уджсö Паш Петырысь öтдор пö некод оз сяммы вöчнысö. Куричьяс лöсавны, öдзöс пуктыны – пыр сiйöс чукöстлiсны. Но медся нин мичаöсь, кокниöсь да жугласьтöмöсь вöлiны сыöн вöчöм дадьяс. Но нем виччысьтöг сiйö кутiс пыксьыны найöс вöчнысö. Кöть кыдзи эз кевмысьны сиктса войтыр, некыдзи эз босьтчы выль дадь налы вöчны. Мыйла? Та йылысь сöмын ачыс тöдiс.

Коркö ёна важöнкодь нин тайö лоис, кор на сöмын видлiс дадьсö вöчны. Гашкö, сöмын вит кымын на и петiс сы киысь. Вöтöн, колöкö, и вемöс вöлi, мыччысьлiс мортыдлы зэв мисьтöм нывбаба. Тыдалö, Сьмертыс да. Буретш дадь вöлi сэк Паш Петыр вöчö. Мыкыртчöма да сювсö топöдö даддьыслысь. И быттьö кодкö самасис синнас сы вылö. Быттьö мышку саяс зэв лэчыд видзöдласа морт сувтöма. Бергöдчис да и казялiс мисьтöм нывбабатö. Вомсö эськö эз вöрзьöдлы, но Петырлöн вежöрöдз воис сылöн шуöмыс: «Ветымын дадьсö вöчан да пырысьтöм-пыр и кулан. Кор бöръя пу тувсö тувъялан».

Та бöрын коли вель уна кад. Вонас кык-куим дадьтö вöчигöн тай ылын на мыччасис ветымынöдыс. Но воддза во кодлыкö вöчис нелямын öкмысöдöс да скöнь ланьтiс. Пыксьыны кутiс. Ог пö вöч и ставыс. Но войдöрлун со бара босьтчис дзайгысьны нылыс:

– Айö, кор нö миянлы вылö дадьсö вöчан?

– Важнас на позьö вöдитчыны, – вочавидзис Паш Петыр.

– Сэтчö öд кыкöннад оз тöрны. Öтисö даддяс, мöдсö нö водзö босьта али мый? – шуасис нылыс.

Сылöн звöнни пиян быдмисны. Бур сёян вылад топыд тэчасаöсь. Татшöмъястö и мужик мортлы сьöкыд ки вылын кыскавны, кытысь нин нэриник нылыслы. Со и мöдöд лун нин оз узьсьы Паш Петырлöн. Сэкся мисьтöм нывбаба вылас лöг кутiс и. Сылöн шуöм вöсна со оз лысьт нывсö мездыны. Сэсся сылы юрас воис зэв сюсь мöвп – вöчны öтырышъя кыкöс. Öд звöнниыдлы öти даддьыд оз тырмы. Кыктö и дадьнас кыскавны оз ло кокньыд. Мед мöдсö кодöскö нöшта кыскалысьöс сюрöдас. Кöть нин мамсö корас.

Некымын лунöн сы киысь кутiс петны кык пелькиник дадь. Со нин бöръя тувсö тувъялан кад воис. Пуктiс Паш Петыр ас дорас кыкнан дадьсö. Сюйис кыкнанас бöръя тувъяссö. Босьтiс шуйга да веськыд киас кык мöлöт да öти кадö вартiс тувъясас. И артмис сылöн эз ветымын дадь вöчöм, а ветымын öтиöс.

Но полöмыс век жö шымыртiс морттö. Сьöлöмыс тай лёкысь чеччавны босьтчылiс-а. Рытöдзыс олiс, да век на ловъя. Пукалiс да öшиняс видзöдiс, тöвся ывла вывсö синнас кытшлалiс. И збыльысь öд, быттьö кодкö сатшкис сы вылö синсö. Бöрласайсяньыс быттьö сэкся моз видзöдысь сюри. Бергöдчис да, гашкö, каститчöмöн шуасны, но пемыдас сулалö сэкся мисьтöм нывбабаыд. Зэв скöр чужöма. Тыдалö, ылöдлöмсьыс дöзмöма. Но нинöм эз шу. Вошис кытчöкö. А Паш Петыр öнi на ловъя. Висьталöны, мый сё дасöд дадь нин йöзыслы дасьтысьö вöчны.

Что за люди. Рассказы / Мыйсяма йöз

Подняться наверх