Читать книгу Что за люди. Рассказы / Мыйсяма йöз - Алексей Попов - Страница 7

Мыйсяма йöз
Висьтъяс
Письмö

Оглавление

Олöмын лоöмторъяс вылö Зинаида Васильевналöн аслас видзöдлас. Сылы сöвмынысö дас во хирургöн уджа-лöмыс ёна жö отсалiс. Сiйö йöзкöд сёрнитны оз ныръясь. Сiдз коланаинö шуыштас öти либö кык кыв, и ставыс. Сэсся он пычкы. Кодкö кö оз сы ногöн вöч, то другöн торйöдчас, орöдас йитöдъяссö, кöть кутшöмöсь найö эз вöвны. Хирургалiгад велалiс повтöг вундыны гырк пытш-кöсысь тшыкöминъяссö. Мый сiйöс видзан, оз кö нин дöмлынысö туй. Татшöм ногöн жö торйöдчылiс сiйöс кы-тшалысь йöзсьыс.

Со и верöсыскöд öдйö жö янсалiс. Друг мыйкö эз кажитчы да. Косталыштiсны таысь öта-мöд дорсьыс. Мöд кö эськö видлiс йитны. Зинаида Васильевна эз со кöсйы. Мöдарö – янсöдчыны кутiс.

Öнi олiс сiйö öтнас. Öдйö велалiс та дорö. Кытчö-мый ачыд пуктан, сэтысь и босьтан. Со талун ковмис кабала тубрасысь öти тетрадь да эз и дыр ковмы лук-йысьнысö. Ас местаын сiйö, шкапын. Бумагаяс пöвстысь нывбабалы син улас уси вижöдыштöм конверт. Дум вылас воис, мый коркö важöн гижлiс сiйöс верöсыс. Öтласян воас на. Сарпалiс сэк мыйкö, дзумгис конвертö. Мый шуис – оз помнит. Сöмын помнитö, мый сэки Зинаида Васильевна мыйыськö вöлi скöр верöсыс вылö.

Колана тетрадьсö сiйö пуктiс бокö. Сэсся, пызан сайö пуксьöмöн, вель дыр дзоргис конверт вылас. Лыддьыны али бара сытöг чашйыны-косявлыны? Век жö восьтiс.

«Менам муса гöтырöй, Зинукöй. Тэ менö, верман кö, прöстит талунъя лунсьыс. Нимлун öд тэнад. А вот козинтö ньöбны сьöмöй абу. Тэ со таысь дузъялан весиг. Асывнас ветлi базар вылö. Кöсйи вузавны руч ку шапкаöс. Гашкö, мися, кодкö ыштас да ньöбас. Но гожöм шöрнад сы вылö некод эз видзöдлы. Да и абу нин выль. Меным сэтшöм окота вöлi вузавны да ньöбны тэныд кутшöмкö козин.

Зинук, вояс кольöм бöрын ми тэкöд восьтам тайö письмöсö. Кутам казьтывны, кыдз ми институт бöрын овлiм гостиничаын. Миян нинöм на эз вöв. Но унаöн завидьтiсны, мый ми шудаöсь и оланiнтöг. А сiйö лоö, быть лоö. А тайö кадыс вот оз бергöдчы».

Лыддис тайöс Зинаида Васильевна. Сьöлöмыс эськö кöсйис нормыштлыны, но вежöрыс торкис. «Йöй век вöлiн. Кодлы колö тэнад лысöм шапкаыд», – мöвпыштiс сiйö да косявлiс письмöсö. Сэсся, кыдзи и быд рыт, пуксис чай юны.

Что за люди. Рассказы / Мыйсяма йöз

Подняться наверх