Читать книгу Peygamberlerin Hataları. Ya da neden aşağılık insanlar ortaya çıkıyor? - Алмаз Браев - Страница 9

BÖLÜM 7

Оглавление

İNSAN PROJELERİ. GÖÇEBELER

Doğa, eşitlik ve adalet kavramlarıyla ilgilenmez. Eşitlik ve adaletle ilgilenen sadece insanlardır.


Bütün imparatorlukları göçebeler kurmuştur. Peki neden? Çünkü doğayı ilgilendiren tek şey hayatta kalma sürecidir. Türün temsilcisi hayatta kalmalı, bunun için de çoğalabileceği uygun bir ortam bulmalıdır; bunlar saf biyolojik yasalardır. Toplumdaki o «alçaklığın» zaferi de aslında doğanın uydurulmuş değil, gerçek yasalarını teyit eder. İnsan doğanın bir parçasıdır; dolayısıyla doğa insanla ilgili her şeyle ilgilenir.


Bizim o «alçak» diye tabir ettiğimiz kişilerin hareketliliğini anlamak için doğrudan insan topluluğuna (cemaate) bakmak gerekir. Her insan devrimcilerin çağrısına yanıt vermez. Devrimin çağrısına en gençler, en enerjik olanlar yanıt verir. Diğerlerinin ise eski rejimden memnun oldukları, yerlerinden hoşnut oldukları düşünülebilir. Geleneksel dünyada mesele her zaman kişinin somut «yeri"dir. Tüm hareketler, etkileşimler ve temaslar aslında yer kapma kavgasıdır: Güneşin altında bir yer kapma mücadelesi, yani statü kavgası… Bu statü de soyun devamını garanti eder. Hiçbir toplum bundan ötesini icat edememiştir.


Bizler seçilimin son aşamasını gözlemliyoruz. Yeni rejim açıkça (çoğunlukla da örtük olarak) sorar: *"Kim bizimle? Kim bize karşı? Kim yeni hiyerarşiye karşı?»*


Bu noktada, ana gövdeden kopmuş olan peygamberler ve ideologlar, sıradan insanlara devrimi (reformları) desteklemeyi teklif ederler. Peygamberler ve devrimciler, doğada karşılığı olmayan tezler sunarlar. Doğada kimse eşitlik ve adalet aramaz. İnsanlar ise hiyerarşiyi yeniden inşa etmek için bu kavramları ararlar.


================


Neden bütün imparatorlukları göçebeler kurdu? Statükoyu ve güç dengesini değiştirmeleri için göçebelere kim seslendi?


Herkes şaşıracak, etrafına bakacak ve hatırlamaya çalışacaktır. Direnmeye çalışmayın! Dünyadaki tüm imparatorlukları göçebeler kurmuştur. Göçebelere seslenen doğadır; çünkü seslenecek başka kimse yoktur. Doğa bir yandan insanlıktan çıkarma (dehumanization), diğer yandan insanlaştırma misyonunu üstlenir.


Tüm göçebeler kabile kültürüne ve sadece kendi soylarının ayrıcalıklı olduğuna dair kabilevi bir güvene sahiptir. Ancak göçebeler kimseye dokunmaz, kendi yaşam alanlarında, komşularının alanına girmeden yaşarlardı. Yani **Zerefler** asla diğerlerinden daha iyi olduklarını haykırmazlar, bunu doğuştan bilirler. Hayatları boyunca, fazladan sese ihtiyaç duymayan tek bir dille iletişim kurarlar: **Kanın sesi.**


Göçebeler başkasının topraklarına sadece doğa yüzünden, yani açlık yüzünden girerler. İstilâ eylemi (ve bu dünyadaki her türlü saldırganlık) aslında ihtiyaçtan kaynaklanan ilkel bir sebebe dayanır. Bu yüzden o «vahşiler», üstünlüklerini kelimelerle değil, korkutucu seslerle ve görünüşleriyle kanıtlarlar. Bu, dehşet uyandırmaya dayalı tuhaf bir üstünlüktür. (Daha sonra kolonilerde ve dominyonlarda yaşayanlara sömürge yasaları yazılacaktır: *"Seçilmiş bir efendiler ırkı vardır, siz ise kölesiniz — bizim yasalarımıza uyacaksınız"* denilecektir.)


O sırada imparatorluk kurmakla görevlendirilen göçebeler bunu henüz bilmezler ve bilemezler. Çünkü göçebelerin pagan tanrıları vardır. Bu tanrılar onları biyolojik işlerinde destekler ki uygun bir ortam yaratabilsinler; pagan putlarının verebileceği bundan fazlası değildir. Putlar ancak daha sonra üstünlüğü pekiştirmek için kullanılır. (İstisnasız tüm göçebelerde atalar kültü, yani kan kültü vardır.)


Göçebelerin neden «savaş ilan etmeden» saldırdıklarını artık anlıyoruz. Kabileler, içlerinde o «doğal ruhu» taşırlar; bu ruh daha sonra akıl ve ruhla savaşacak olan ruhtur. Tüm savaşçılara, komutanlara, kahramanlara ve aktif insanlara (üst-insanlara) atfedilen ruh budur. Doğanın kendisinin bu «ruh mekanizmasını» taşıdığına ve fiziksel bedende bir «ruh fabrikası» kurduğuna inanıyoruz.


=======================


Eğer ilkel doğal sebepleriyle göçebeler olmasaydı; ne o antik putları, ne yasallaşmış hakimiyeti, ne hiyerarşiyi, ne de para dünyasındaki yabancı düşmanlığını (ksenofobi) bilebilirdik. (Para dünyası artık faşizmi doğurur, «saf akıl» üzerinden bir hakimiyet kurar.)


Göçebeler, doğuştan gelen kabilevi düşmanlığı ve ksenofobiyi geniş bir geleneğe yaymak için gerekliydiler. En seçkin kabileler (Latinler, Persler, Partlar, Hunlar, Türkler, Moğollar) kabilevi ksenofobiyi yayarken, aynı zamanda doğadan gelen üstünlük uçlarını törpülediler ve yasaya dayalı bir üstünlük yarattılar.


Göçebelik, her zaman bilinçsiz bir ksenofobidir. Bu durum, göçebeler tarım arazilerine girdiğinde bilinçli hale gelir. Göçebelere yasa yazmayı, yani ksenofobiyi kurumsallaştırmayı ve baskıya medeni bir form vermeyi öğretenler çiftçilerdir: *"Biz efendiyiz, siz itaat ediyorsunuz.«* (Barbarlarken hiçbir şey haykırmazlardı, sadece yabancıya karşı bir saldırı çığlığı atarlardı.)


İmparatorluk toprakları, yani yasallaşmış hiyerarşi fiziksel sınıra ulaştığında (Roma ve Part İmparatorluğu’nun birbirine toslaması gibi), pagan birikim tükendiğinde peygamberler gelirdi. İşte o anlarda insanlarda eşitlik ve adalet soruları uyanırdı. Başka bir inanca geçmeye hazır, «enternasyonalist» gençler (ve kriz derinleştikçe her yaştan insan) ortaya çıkardı. Peygamberler, mevcut hiyerarşiyi uyumlu hale getirmek (harmonize etmek) için gelirlerdi; hiyerarşiyi «ruh» alanından «can/nefs» alanına taşımak için. Böylece pagan saldırganlık kültleri yok olacaktı.


Peygamberler (Müslümanlar hariç) hiçbir zaman doğrudan göçebelere gelmediler. Yerel toplumun medeni koşulları hazırlamış olması gerekirdi. Çoğunluğun, doğa ve ata ruhları önünde değil, Tanrı önünde eşitliğe ve adalete gönüllü olarak razı olması gerekirdi. **Evrensel bir Tanrı. Enternasyonalist bir Tanrı.** İnsanların artık kabile liderlerine veya rahiplere itaat etmediği bir Tanrı.


=======================


Ancak anlamalısınız ki; genel bir hazır bulunuşluk, her bireyin hazır olduğu anlamına gelmez. Peygamberlerin veya devrimcilerin kalabalıklara seslenmesi, her insanın biyolojik yapısından veya o «doğal ruhundan» kurtulduğu anlamına gelmez.


*Alçaklık*, her bireyin içinde var olmaya ve çalışmaya devam edecektir. Çünkü her insan «normallik» ister: Ailesi olsun, çocukları olsun, geçimini sağlayabilsin ve otorite sahibi olsun. Genç idealistler, her somut cemaatin sosyal normalliği adına devrim çağrılarına yanıt verirler. O sırada kimse, bir aktivistin içinden nasıl bir ejderhanın (Komodo ejderi) dişlerinin çıkacağını bilemez.


=======================


Savaş ve askeri eylemler, kanın sesini paganların ihanetinden ve korkaklığından korurdu. Savaş, pagan gerilim anıdır (Krizler ve düzensizlikler, bugün bile modern dünyada pagan kültlerini canlandırır. Paganlar radikal milliyetçilikte, ksenofobide ve faşizmde kendileri ve başkaları için bu gerilimi ararlar).


20. yüzyıl sosyalizminden sonra karşı-devrimin zaferi ve «alçakların» (alçak diye tabir edilenlerin) başarısı şunu gösteriyor: Sosyalist-enternasyonalistler, «ruhu» etkisiz hale getirmek ve kabile dünyasının atavizmlerini durdurmak için sürekli bir gerilim ve mücbir sebep hali yaratmak zorundaydılar. Savaşçılar savaşmalı, bilgeler ise eylem planı üretmeliydi.


Ancak tam tersi oldu. Savaşçılar savaşmadı. Devrim çağrılarına «diptekiler» kendi kişisel üslerini kurmak için yanıt verdiler. Dahası, kimse bir şey düşünmesin veya bilmesin diye devrimcileri hemen tasfiye ettiler.


=====================


Evet, görünüşe göre insanlar her zaman hiyerarşiyi yaşatmak ve desteklemek istiyorlar. Ama bu bir yalandır. Bu yapaydır. Bu, eşitlik ve adalet çağrılarının harfi harfine yorumlanmasından kaynaklanır. Asıl mesele, eşitlik ve adalet adına bu seçilim sürecini kimin kontrol edeceğidir. Dipteki insanlar, o «geleneksel doğa» yüzünden evrimi yeni bir eşitsizlik (hiyerarşi) döngüsüne sokarlar.


— —

Peygamberlerin Hataları. Ya da neden aşağılık insanlar ortaya çıkıyor?

Подняться наверх