Читать книгу Три белых камня. Сборник стихов / Æртæ урс дуры - - Страница 27

Цъæх малы хуры стъæлфæн хъазы,

Йæ рухсæй фидауы нæ цард.

Фæлæ мæнгард æнгуыр йæ разы

Лæууы цæттæ хинау æнцад.

Мæлы æввонг комдзагыл цинæй,

Бæллы, ысцыбæл æм зыдæй…

Тæрсын, куы схицæн уа йæ динæй,

Тæрсын, куы нæ тæрса æлгъæй.

Кæс-ма, цъæх ызмисыл сардзантæ

Тæвд къæйыл кафæгау тæлфынц.

Ды та, æргъæу кæсаг, уæздан дæ,

Дæ кадыл аргъæуттæ кæнынц.

Æнæхин хины хызы бафты..

Фæдис, æрра кæсаг! Æрлæуу!

Ды зæд дæ, – уыцы уаллон афтæ,

Зæгъ-ма, цæмæн бахъуыди дæу?

Дæхи ныххой, æдылы, дуртыл,

Уадз, де фсар райхъал уа фынтæй…

Ныууадз æй! Уыйбæсты-иу фурды

Ды амæл уылæнты сыдæй.