Читать книгу Палас с узорами. Стихотворения и поэмы / Аҫалы балаҫ - Лариса Абдуллина - Страница 8

Яралы ҡала

Оглавление

Теге саҡта тормош ҡайнап торған,

Йырлап торған күмер шахтаһы.

Күмер саңы баҫҡанда ла йөҙҙө,

Күҙҙә янған бәхет сатҡыһы.


…Шартланымы ниҙер шахталарҙа,

Ҡара һөрөм баҫҡан ҡаланы.

Ялҡынлы туп оса вәхшиҙәрсә

Күҙҙәренә бағып баланың!


Туп тәгәрәй урам, кварталдарҙан,

Ҡасабанан күсә ҡалаға.

Яһилдарҙың уйынсығы тупты

Кем ҡалдырған ерҙә маяға?


Тынып ҡалған ҡала, туҡтап ҡалған,

Ауған төҫлө яугир алышта.

Шахталарҙың тәрән күҙҙәренә

Ҡанмы, әллә йәшме тулышҡан.


Тынып ҡалған ҡала. Яраланған.

Тик ул тере ҡатын йәҙөндә!

Тик ул тере ҡарттар телмәрендә!

Тик ул тере бала күҙендә!


Ҡала тере ирҙәр иңендә лә,

Улар ауған ошо ер өсөн!

Бөгөн беҙгә тотош мәктәп менән

Балалары йырлар йыр өсөн!


Палас с узорами. Стихотворения и поэмы / Аҫалы балаҫ

Подняться наверх